Perkinsovi vitraži u Episkopalnoj crkvi Svetog Pavla, Greenville, Severna Carolina

Perkinsovi vitraži u Episkopalnoj crkvi Svetog Pavla u Greenvilleu, Severna Carolina, dar su pokojne Mamie (gospođe J.J.) Perkins. Vitraže je osmislila Brenda Belfield, a izradio ih je i postavio Stevan Stanišić iz Apperlo Art za novu neogotičku crkvu ove zajednice.

Nacrt: Brenda Belfield

Izrada i postavljanje: Stevan Stanišić, Apperlo Art

Središnja rozeta

Središnja rozeta, nazvana tako zbog stilizovane sličnosti sa cvetom ruže, nalazi se iznad oltara. Ona predstavlja Hrista: u središtu je Davidova zvezda, koja prerasta u Vitlejemsku zvezdu i dalje se širi u krst. Na krajevima krsta nalaze se medaljoni koji predstavljaju sve elemente stvaranja kojima se Isus služio u svojoj službi.

Rozete u transeptu

Još 2 rozete gledaju jedna u drugu preko transepta. Rozeta u istočnom kraku transepta predstavlja Boga Oca i prikazuje stvaranje koje izranja iz svetlosti, sa suncima, mesecima, zvezdama i spiralama koje kruže oko osmokrake zvezde. Rozeta u zapadnom kraku transepta predstavlja Svetog Duha. Na krajevima svakog četvorolista nalaze se ognjeni jezici, koji podsećaju na dan Pedesetnice.

Prozor Svete Trojice, klerestorijum i ulaz

Mali trougaoni prozor na pročelju crkve, iznad prostora za orgulje, predstavlja Svetu Trojicu. On povezuje sve 3 rozete u celinu: Oca, Sina i Svetoga Duha.

16 prozora klerestorijuma (gornjeg niza) ponavlja motive zvezda i boje rozeta. Vitraž na ulaznim vratima, između spoljne fontane i krstionice, sadrži motiv vode koji predstavlja reku Jordan.

Arhitektonske napomene

Zamišljena kao prilagodljiv bogoslužbeni prostor u neogotičkom stilu, nova crkvena zgrada jedinstvena je po tome što je projektovana i podignuta uz saradnju akustičara, graditelja orgulja i liturgijskog arhitekte, kao i arhitekata i izvođača radova. Tavanica visoka 55 stopa i dvostruki zidovi od gipsanih ploča izvedeni su tako da prime zvuk i vibracije orgulja, a odjek traje 5 sekundi. Crkva ima 400 mesta za sedenje.

Naos i transept daju crkvi oblik krsta, sa oltarskim prostorom kao središtem. Podovi su od karolinskog plavog kamena, a unutrašnji stubovi od opeke. Ambulatorijum, prostor između zidova i unutrašnjih stubova, može da posluži za dodatna sedišta ili za izlaganje umetničkih dela.

Opeka na spoljašnjosti odabrana je tako da se uklopi sa opekom susedne crkve iz 1930. godine, a kontrafori odgovaraju onima na kapeli iz 1930. godine.

Pogledajte još naših porudžbina vitraža i sakralne umetnosti.